Z tym francuskim to naprawdę il y a de quoi oszaleć (il y
a de quoi + infinitif = jest milion powodów aby coś tam). Mam na myśli les homonymes (homonimy - pojedyncze słowa lub związki wyrazowe, które mimo identycznego
brzmienia nie mają wspólnego znaczenia ani pochodzenia). Bo jak się połapać w
rozmowie z Francuzami, jeżeli quand, quant, qu’en oraz camp wymawia
się tak samo, czyli, w zapisie fonetycznym, kɑ̃.
Jedni
powiedzą, że ça fait partie de la beauté
de la langue française (francuski jest boski, i tyle), inni, że c’est embêtant comme tout (niech ich
diabli wezmą). Ale cóż, tak jest, inaczej nie będzie, il faut vivre avec (nie ma na to rady). Spróbujmy
nieszczęsne kɑ̃ rozebrać na kawałki.
Quand
to zaimek zastępujący określenie czasu oraz spójnik wprowadzający zdanie
czasowe. Stosowany tak często jak polskie kiedy,
gdy. Quand il pleut les enfants s’ennuient (gdy pada, dzieci się nudzą –
każdy rodzić we Francji czy w Polsce zna tę prawdę uniwersalną). Albo w pytaniu
jak to, zadawane przełożonemu: quand
est-ce que j’aurai mon augmentation? (kiedy dostanę podwyżkę – pytanie zwykle
pozostaje bez odpowiedzi, lub odpowiedź jest wymijająca, niezależnie od
narodowości pracodawcy).
 |
| Są też akumulatory Quand |
Quant to z kolei la locution prépositionnelle – wyrażenie
występuje z przyimkiem à. Quant à moi, je peux ne pas travailler (jeśli
chodzi o mnie, nie muszę pracować). Zastrzegam, że intencja zdania nie
precyzuje, że ktoś może nie pracować, bo nie musi, czy też chciałby nie
pracować, ale, wprost przeciwnie, życie go do tego zmusza. Quant à moi może być zastąpione wyrażeniem pour ce qui est de moi, a także en ce qui me concerne.
W kolei qu'en powstało z połączenia que oraz en, jak na przykład w zdaniu złożonym Je pense qu’en lisant
les livres il sera plus inteligent
(myślę, że czytając będzie bardziej inteligentny). Zachęta do czytania przyda
się każdemu, bez względu na wiek, płeć, itp.
I na koniec le camp. Po francusku ma te same znaczenia, co w języku
polskim, jako obóz wojskowy (le
camp militaire), miejsce do biwakowania (le campement) i stronnictwo, czyjś obóz (le camp du parti XYZ). Może też być, niestety historia rodzaju
ludzkiego dostarczyła wielu przykładów, obozem śmierci (le camp de la mort).
Aby nie kończyć smutną notą,
polecam czytelnikom krótki materiał filmowy ze słynnego paryskiego kabaretu Le
Lido. Tancerki wykonują taniec o nazwie le cancan
(czytaj kɑ̃kɑ̃).
